Ereveld vol Leven – een zeer indrukwekkende 4 mei

Ereveld vol leven

Ereveld vol leven – geeft oorlogsslachtoffers voor 1 dag een gezicht

Dit jaar werd 4 mei een bijzondere editie voor mij. Het herdenken van de oorlogsslachtoffers met 2 minuten stil om 20.00 uur doe ik al zolang ik mij kan herinneren. Mensen die vochten voor onze vrijheid, hun leven er voor gaven, daar kun je best 1x per jaar 2 minuten aan denken. Ieder jaar zijn er in de dagen rondom 4 en 5 mei allerlei programma’s, films en docu’s op tv. Zo zapte ik vorig jaar langs een uitzending van ‘Ereveld vol Leven’ met Angela Groothuizen. Ik was om, dat wilde ik ook. Niet uit sensatie, niet om op tv te komen (lekker belangrijk) maar om de slachtoffers en hun nabestaande te laten weten: er wordt aan jullie gedacht, we vergeten jullie niet.

Wat is ereveld vol leven?
Ereveld vol leven vindt plaats op de erebegraafplaats in Loenen. Hier liggen zo’n 4000 oorlogsslachtoffers. Niet alleen militairen, maar ook burgers. Niet alleen slachtoffers van WO2, maar ook van recente vredesmissies. Mannen, vrouwen, kinderen. Allemaal slachtoffers van oorlogsgeweld.

Op 4 mei nemen achter deze grafstenen mensen plaats die in leeftijd overeenkomen met het slachtoffer wat er ligt. Om zo deze persoon voor 1 dag een gezicht te geven. Te eren. Dit jaar was ik één van die 670 representanten die plaats namen achter een grafsteen.

Grafsteen E929
Mijn plaats is deze 4 mei achter grafsteen E929. De steen van mevrouw Antonia Maria Schouwenaars- de Jong. 38 jaar oud, getrouwd met Johannes Schouwenaars en moeder van 8 kinderen. Het gezin woont in Breda ten tijde van het uitbreken van de Tweede Wereld Oorlog. Op 1e Pinksterdag 1940 wordt Breda geëvacueerd. Men is bang voor veel oorlogsgeweld tussen de Duitsers en de Fransen. De groep Bredanaars waar mevrouw Schouwenaars- de Jong in zit, vlucht via België. De groep overnacht op 17 mei in een school in St. Niklaas. Die avond bombarderen de Duitsers de school, 51 Bredanaars komen hierbij om het leven, samen met tientallen Belgen. Mevrouw Schouwenaars- de Jong en drie van haar dochters overleven dit bombardement niet. (*)

De herdenking
Voorafgaand aan het Ereveld vol Leven vond een indrukwekkende dienst plaats rondom de kapel op het ereveld. Deze werd geleid door Bas Westerweel wiens opa verzetsstrijder was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Alle 670 representanten zaten verspreid in het publiek. Bas noemde een voor een de groepen waar we onder vielen. Deze mensen stonden op en vertrokken naar hun plaats achter de grafsteen. Een zeer indrukwekkende leegte bleef achter; ineens was je buurman vertrokken. Precies wat er in de oorlog kon gebeuren: ineens was je buurman er niet meer.

Het was mooi om er te staan. Een eer. Confronterend, indrukwekkend, vol kippenvelmomenten. Het inzetten van representanten maakt pijnlijk duidelijk hoeveel levens er zijn gegeven voor onze vrijheid. Levens die soms nog maar net begonnen waren, er stonden heel veel kinderen. Jongens en meiden, mannen en vrouwen met nog een heel leven voor zich. Met toekomstverwachtingen, met plannen. Die nooit uitgevoerd zouden worden.  Bezoekers die langs liepen en zich verbaasde over de leeftijd van slachtoffers. Bezoekers huilend voor je neus, omdat ze zelf ook zo oud zijn: zij hadden hier ook met hun kinderen kunnen liggen. Bezoekers die je verhaal aanhoren en dat thuis door vertellen, zodat deze slachtoffers en hun verhalen niet vergeten zullen worden.

Meer informatie over Ereveld vol leven vind je op hun site.

 

(*) De evacuatie van Breda staat nu bekend als ‘de vlucht van Breda’. Op ereveld Loenen liggen de graven van Mevrouw Schouwenaars- de jong, de moeder én drie van haar kinderen. De drie overleden kinderen werden 17, 16 en 14 jaar oud. Van de overige vijf kinderen en haar echtgenoot is niet bekend waar en wanneer ze overleden zijn.

10% korting op je aankoop

schrijf je in voor de nieuwsbrief
close-link

De waardering van www.oermensjes.nl bij Webwinkel Keurmerk Klantbeoordelingen is 9.8/10 gebaseerd op 20 reviews.